خلاصه ی کلیدی:
• سوتاگلیفلوزین HbA1c و وزن بدن را برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بهبود بخشید.
• اثر درمانی این دارو با توجه به عملکرد کلیه متفاوت بود؛ بیمارانی که عملکرد کلیه بدتری داشتند، در مقایسه با دارونما، از مزایای کمتری برخوردار بودند.
6 ژوئن 2025- طبق یک متاآنالیز جدید، در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، سوتاگلیفلوزین HbA1c و وزن بدن را در مقایسه با دارونما بهبود بخشید، اگرچه اثر درمانی این دارو با توجه به عملکرد کلیه متفاوت بود.
علاوه بر این، به گفته ی محققان، در میان بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه، سوتاگلیفلوزین 400 میلی گرمی(Inpefa، ساخت شرکت داروسازی لکسیکون)در مقایسه با دارونما عملکرد بهتری نسبت به سوتاگلیفلوزین 200 میلی گرمی داشت.
دکتر هاردین، داروساز، مدیر ارشد ارتباطات پزشکی و رئیس بخش پزشکی میدانی در شرکت داروسازی لکسیکون، نتایج یک متاآنالیز در سطح بیمار از هشت کارآزمایی مقایسه ای سوتاگلیفلوزین با دارونما در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲را در کنفرانس علمی و بالینی سالانه انجمن غدد درون ریز بالینی آمریکا، ارائه داد.
دکتر هاردین در طول سخنرانی خود گفت: "تا ۴۰ درصداز بیماران مبتلا به دیابت دچار نوعی اختلال کلیوی می شوند. مطالعات نشان داده اند که سوتاگلیفلوزین که مهارکننده ی دو گانه ی SGLT1 وSGLT2 است پیامدهای مرتبط با نارسایی قلبی را کاهش می دهد، به ویژه در مطالعه SCORED روی بیماران با اختلال عملکرد کلیوی متوسط. با این حال، این مطالعه به طور خاص به HbA1c نپرداخته است. این امر ما را به این سوال سوق داد که آیا این دارو منجر به کاهش HbA1c مانند سایر مهارکننده های SGLT2 می شود یا خیر."
تعداد ۳۸۹۶بیمار (میانگین سنی ۶۳.۱ سال؛ ۴۵.۵٪ زن؛ ۶۰.۷٪ چاق) بر اساس میزان فیلتراسیون گلومرولی تخمینی به سه دسته تقسیم شدند: ۶۰ میلی لیتر در دقیقه/۱.۷۳ متر مربع یا بیشتر؛ ۳۰ میلی لیتر در دقیقه/۱.۷۳ متر مربع تا کمتر از ۶۰ میلی لیتر در دقیقه/۱.۷۳ متر مربع؛ یا کمتر از ۳۰ میلی لیتر در دقیقه/۱.۷۳ متر مربع. نتایج اصلی شامل تغییرات میانگین حداقل مربعات تنظیم شده با دارونما درHbA1c و وزن بدن بود.
به گفته ی محققان، برای هر دو پیامد، بیشترین اثر درمانی سوتاگلیفلوزین در بیمارانی باeGFR ۶۰میلی لیتر در دقیقه/۱.۷۳ متر مربع یا بیشتر مشاهده شد و هیچ تفاوتی بین دوزهای ۲۰۰ میلی گرمی و ۴۰۰ میلی گرمی سوتاگلیفلوزین در آن گروه وجود نداشت.
دکتر هاردین گفت: «برای بیمارانی که eGFR آنها بین 30 میلی لیتر در دقیقه/1.73 متر مربع تا کمتر از 60 میلی لیتر در دقیقه/1.73 متر مربع است، 400 میلی گرم سوتاگلیفلوزین همچنان اثربخشی خود را برای HbA1c و وزن بدن حفظ می کند. اگرچه دوز ۲۰۰میلی گرمی دارای بازه اطمینان نسبتاً محدود است، اما هنوز نمی توان با اطمینان گفت که تأثیر قابل توجهی برHbA1c دارد».
دکتر هاردین افزود: « برای بیمارانی که میزان فیلتراسیون گلومرولی تخمینی (eGFR) آنها کمتر از ۳۰میلی لیتر در دقیقه به ازای ۱.۷۳متر مربع است، توانایی این دارو در کاهش HbA1c و وزن بدن کاهش می یابد و بازه اطمینان نسبتاً گسترده‌ای مشاهده می شود.به جز وزن بدن در دوز ۴۰۰میلی گرمی، سایر نتایج از نظر آماری ممکن است تفاوت معناداری نداشته باشند. در واقع، در دوز ۲۰۰میلی گرمی، تأثیر دارو بر HbA1c به گونه ای بود که نتایج به نفع دارونما بود».
یک متاآنالیز قبلی نشان داده بود که سوتاگلیفلوزین در مقایسه با دارونما، صرف نظر از عملکرد کلیه، کاهش فشار خون سیستولیک را حفظ می کند، اما هاردین در طول ارائه گفت: نتایج این متاآنالیز در این مورد متفاوت بود.
او گفت: "هر دو دوز ۲۰۰میلی گرمی و ۴۰۰میلی گرمی سوتاگلیفلوزین به طور قابل توجهی کنترل قند خون را که باHbA1c تعیین می شود، و وزن بدن را در مقایسه با دارونما به طور قابل توجهی بهبود می بخشند. با این حال، دوز ۴۰۰میلی گرمی در واقع بیشترین بهبود را در صورت وجود اختلال کلیوی متوسط تا شدید ایجاد نمود. اگرچه مزایایی وجود دارد، اما در واقع، این میزان بهبود در این بیماران، به ویژه کسانی که بیشترین کاهش عملکرد کلیه را دارند، کاهش می یابد. این یک یافته مهم است که به تصمیم گیری بالینی کمک می کند."
منبع:
https://www.healio.com/news/endocrinology/20250606/sotagliflozin-effect-on-hba1c-weight-may-vary-by-kidney-function-dose